Yorgunum

Nurdan sessiz ve sakin bir şekilde dinlerken Manas’ın konuşmalarını, gözlerini uzaklara dikti. Keşkeli cümleleri kur Müslüman Çocuk! dedi, Gerçekten çok ihtiyacım var o cümlelere. Bazen düşünmeden edemiyorum. Olanlara eğilmek yerine mücadele etseydim belki de bu yaşananlar daha farklı yaşanacaktı. İşte o zaman bazen, ‘Keşke!..’ diyorum, ‘Acaba insan kendi kaderini kendi mi yazıyor?’ diye hayıflanıyorum akıp giden yıllarıma.