Mahşer

Osman Şahin, bugüne değin yazdığı öykülerin arka görüntüsünü kırsal kesimle oluşturdu. Ama arka görüntü ne olursa olsun, onu ilgilendiren insanın kendisiydi. Öç duygusu, şiddet, ölüm, korku, aşk, tutku, cinsellik, kadın-erkek, birey-toplum karşıtlığı ve insanın kendi iç çelişkileri gibi temel duygular hep ilgisini çekti. Öykülerinde, bazen hiç beklenmeyen bir anda, yaşamın çaprazına düşmüş, sıkışmış bir insanın, insanla ve çevreyle olan ilişkilerinin de değişebileceğini anlattı. Çünkü insan, köyde, kentte, çölde, dağın başında, her yerde, aynı insandır; değişmez.