Pierre Loti müthiş bir gözlemcidir. Seyahatlerinden hafızasında kalan görsel imgeleri lirik bir dille harmanlayınca ortaya empresyonist tablolar çıkar. Bu tablolardaki ortak duygu ise yiten, yitirilen zamanın karşısında duyulan hüzündür. “Türkiye eşitliğin gerçek yurdu – seyre dalma karşısında ve hayale dalma karşısında eşitlik.”