Taş, Mevlüt için yakın arkadaşı, sırdaşı olmuştu bu dünyadaki tek dayanağı ona sahip çıkmayan ana babasından, kardeşlerinden daha yakın olmuştu. Aç açıkta kalmamıştı onun sayesinde. Kalın çivilerle bağrından yaralamıştı parçalara bölmüştü. Hayatındaki hiçbir şey taşın yerini tutmamıştı belki zamanla bir parça kendi de taşlaşmıştı taş kadar sağlam ve sert olmuştu. Taş ondan o taştan var olmuştu. Lakabı bile Taşçı Mevlüt’tü. Taş onun ekmeği olmuştu hayatta kalma, hayata tutunma sebebi. Hiçbir zaman ona ihanet etmemiş, yalan söylememiş, arkasından vurmamıştı. Taşın hayatındaki anlamı çok büyüktü.