Hüseyin Rahmi Gürpınar’ın bu ilk eseri 19. yüzyılda başlayan yenileşme dönemindeki alafranga düşkünlüğü ve Batılılaşma heveslerinin gülünçlüğünü sergilemektedir. Bu kısa romanda yazar, özenti içindeki bir kahraman olan Şöhret Bey’in, yani “Şık”ın özellikle Beyoğlu-Tepebaşı’nda yer alan eğlence mekânlarındaki serüvenlerini kendine özgü ironileriyle aktarmaktadır. Türk edebiyatının öncü klasiklerinden olan bu yapıt, güçlü gözlemleri ve yalın anlatımıyla oldukça ilgi çekmiştir.