“Zavallı yavrucak! Kim bilir ne kadar acıkmışsınızdır? Mutfakta, ekmek ve sütten başka bir şeybulamayacaksınız. Çünkü teyzeniz, yemek zamanı sizi ortalıkta göremeyince kızdı. Anlıyorsunuz değil mi?””İyi ama orada nasıl olabilirdim? Biliyorsunuz tepedeydim.”Nancy, güldüğünü belli etmemek için boğazını temizliyormuş gibi yaparak “Evet fakat o bunubilmiyordu ki! Size süt ve ekmekten başka bir şey veremeyeceğime üzülüyorum,” dedi.”Ben sizinle aynı düşüncede değilim, aksine mutluyum.””Mutlu mu? Niçin?””Çünkü ekmeği ve sütü severim. Sonra sizin yanınızda yiyeceğim için mutluyum. Mutlu olmam içinbunlar yeterli değil mi?”Nancy, Pollyanna’nın tavan arasındaki boş odayı nasıl sevdiğini hatırlayarak “Siz, bir şeyi sevmek içinhiç zorlanmıyorsunuz,” dedi.”Çünkü oyunu kuralına göre oynuyorum.””Oyun mu? Ne oyunu?””Mutlu Olma Oyunu!”