Af yoktur bizim hayatımıza, af çıkarılmaz hiçbir zaman biz hayatsız kadınlara.Siz, hiç sizin olmayan bedeni taşıdınız mı? Bilir misiniz, aşksız, sevgisiz başka bedenlerin altında ezilen onuru taşımanın yükünü, dayakla imza attırılan satış kâğıtlarını, yaptırılan sahte evlilikleri? Loş ışıkların altında çökmüş somyalar, kirli yataklar, kanlı çarşaflar, irinli geceler, iltihaplı hastalıklar, kanamalar hayatınızın bir parçası oldu mu sizlerin hiç?’ dedi, geri çekilerek titreyen sesini yuttu…”