Ben diğer çocuklar gibi değilim. Biraz farklıyım. Birden çok annem var mesela. Anlatması biraz zor. Benim için de epey karmaşık. Annelerimden biri ölümle burun buruna olabilir hatta. Hem de benim yüzümden. Çünkü hangisi annem…Ben… Ben gerçekten bilemiyorum. Henüz üç buçuk yaşındayım. Pek bir şeyi bilmem beklenemez zaten. Ama bildiğim tek bir şey var. O da peluş oyuncağım Guti’ye gözüm kapalı güvenebileceğim. Hem de herkesten çok, annelerimden bile… Ben Guti’den başka kimselere inanamasam da bana inanan biri var. Okul psikoloğum Vasile. Gerçekten bana inanıyor mu? Sahiden de gerçek annemin kim olduğunu bulabilir mi?