Zeynep, sınıfta son dersin bitmesini sabırsızlıkla bekliyordu. Matematik öğretmeni tahtaya karmaşık denklemler yazarken, gözleri sürekli saatine kayıyordu. O gün okuldan sonra Kerem ve diğer arkadaşlarıyla buluşup sinemaya gitmeyi planlamışlardı. Ancak teneffüs zili çaldığında sırasının üzerinde garip bir zarf bulması tüm planlarını alt üst etti. Zarf eski, sararmış bir kağıttan yapılmıştı. Üzerindeki mühür, antika bir havaya sahipti ve yazısı el yazısıyla yazılmış gibiydi. Zeynep zarfı eline aldığında bir ürperti hissetti. Çantasına koymak yerine hemen açıp içindekine baktı. Notta şu yazıyordu: “Cesaretin varsa Eski Orman Yolu No:13’e gel. Gece yarısı. Sadece en cesurlar korkularıyla yüzleşebilir.”