“Salona biletsiz girdin. Gösterinin sıkıcı olduğunu da iddia edemezsin. Hâl böyleyken gösteri sırasında yoksulluk, yoksunluk ve hastalık şeklinde bir bedel talep edilirse rezalet çıkarma, sökül. Dünyaya gelmiş olmak her şeye değer. It pays to have been there.”Günther Anders’in kimi zaman birer deneme hacmine ulaşan metinleri, 20. yüzyıldan itibaren filozof/düşünür figürünün, birikimiyleS istediği temalara yönelme ayrıcalığına sahip bilge kişi olmaktan çıktığını, modern hayatın yarattığı hemen her türden sorunun hücumuna göğüs geren bir çeşit düşünce fedaisi haline geldiğini gösteriyor. “Kapı baca açık felsefe yapma”nın bedelini ödemeye hazır, belki de gönüllü olmalıdır düşünür. Bunun karşılığında artık ekmeğini taştan çıkarmak zorunda değildir: Kafa yorulacak meseleler saymakla bitmez.“Anders’in Zarif Nezaketsizlikler’inin kapağını açmayagörün. İlk satırdan son satıra, daha doğrusu “O Takdirde Ancak”tan “Tiyatronun Âlemi Yok”a kadar okumadan yarıda bırakmanız hayli zor. Bu bir dizi akıl yürütmenin tiryakisi olmaksa işten bile değil. Anders’in düşünme biçimi meselelerin ‘ikiyüzlülüğü’nü kavramaya dönüktür. Sadece aptalca lakırdıları yorumlamakla yetinmez Anders; hedefi daha yüksektir, yoğun ilgisi belli bazı entelektüel söylemlerdeki defolara yöneliktir. Anders, bilgeliğin nihai hükümlerinin çoğu zaman yalnızca sondan bir önceki yargı olduğunu göstermekten büyük zevk alan bir düşünce adamı.”–Süddeutsche Zeitung