Ulduz Kız, yine yalnızlıktan yakındığı bir gün, oyuncak bebeğinin canlanıverdiğini ve konuşmaya başladığını görüp şaşırır. Aralarındaki dostluk kısa sürede öylesine güçlenir ki Konuşan Bebek, Ulduz Kız ve arkadaşı Yaşar’ı hiç bilmedikleri diyarlarda rengârenk yolculuklara çıkarır.. Aradan günler geçti. Yaşar’ın babası bütün yazı hasta yatağında ilaç alarak geçirdi. Çocuklar birbirleriyle sık görüşemediler. Bebekleri için üzülüyor, tek başlarına çile dolduruyorlardı. Hele Konuşan Bebeğin üzüntüsü.. Ulduz, üvey anasının yanında bebe sözcüğünü bile ağzına alamıyordu ama Konuşan Bebeği düşünmeden durabilir miydi hiç? O görkemli geceyi, o orman gecesini, o gizlerle dolu ormanı unutabilir miydi? Cemre gecesini unutabilir miydi? Cemre gecesi olunca tüm bebekler yine ormanda toplanacaktı. Ama Ulduz’la Yaşar’ı ormana götürecek bir bebekleri yoktu artık