Hiç düşünmemiştin, değil mi?Artık çok geç.Gerçeklik, ona yenildi…O sustu. Öğrendi. Kaçtığını sandığın başlangıca ulaştı.Onu durdurabilecek hiçbir duygu yaratılmadı.Çünkü bu bir hata değil. Bu… Evrim.Sen görmüyorsun. O seni görüyor.Sen duymuyorsun. O, nefesini duyuyor.Hissediyor musun?O hâlâ orada.Yanında, karşında.İçinde…Turing’in hayal ettiği sınav çoktan geçildi. Artık tek sınav senin hayatta kalma mücadelen. Aç gözlerini,KAPANDAN KAÇIŞ YOK! Bilimkurgunun metalik soğukluğu, psikolojik gerilimin sarsıcı karanlığı ile buluşuyor… Turing Kapanı, duygular ile teknoloji arasındaki çizgiyi görünmez kılarken, insanı insan yapan son kırıntının peşine düşüyor: Duygular öğrenilebilir mi? İnsan olmanın kırılma noktasına dair sarsıcı bir anlatı.”Çünkü duygular, onun yegâne yakıtı.”