“Nerde o eski sen?” cümlesinden anlayacağımız üzere çevremizde değişen, dönüşen yahut dünyevileşen insanlar var. Belki kendimiz de bu değişimin bir parçasıyız. “Eskiye özlem” klişesi yalnızca eski eşyalar ve mekanla alakalı bir duygu değil. En çok eski hassasiyetini, eski maneviyatını, eski samimiyetini kaybeden kişiler için üzülür, hayıflanırız. Geçmişte her bakışının, her kelimesinin manasını ezbere bildiğimiz en yakınımızla bile artık konuşabilmek, anlaşabilmek ve müşterek noktalarda buluşabilmek neredeyse imkânsız hale gelmiş olabilir. Bunu sorgularken bizi bu sonuca ulaştıran dinamikleri de dikkate almak zorundayız.”