Geçmişin karanlık bir gölge gibi hafızayı rahat bırakmadığı ve şimdinin yalnızca bir hayal kırıklığı olarak deneyimlendiği zamanlarda, mutluluk ancak geleceğe ertelenen bir ihtimal olarak mı kalır? Anne Rabe, Mutluluk İhtimali’nde Doğu Almanya ile Batı Almanya’nın birleşmesinin meydana getirdiği çelişkileri bir ailenin üç kuşağa yayılan yaşamı üzerinden resmeder. Yeni kuşak, eskilerinden bambaşka bir dünyaya – Doğu ile Batı’nın, eskiyle yeninin, kapitalizmle sosyalizmin melezlendiği bir geçiş dönemine doğar. Baskıcı politikalarına rağmen, geçmişte kalan sosyalizmi daha adil bulan ebeveynlerinin değerleri yabancıdır onlar için. Geçmişin yanı sıra, şimdiyle de bir türlü uyuşamayan anlatıcı, zamanın ve değerlerin bütünüyle muğlaklaşarak iç içe geçtiği bir yarıkta kurar anlatısını. Fakat bu roman, menzili kısa düşen biyografik öğelerden medet uman soyut bir aile romanı değildir. Rabe, farklı anlatı türlerinden faydalanarak, kişisel olan ile tarihin, bireyselle toplumsalın girift ilişkisini ortaya koyan güçlü bir metin yaratır. Hikâye anlatıcılığının bilindik kronolojisini bozarak anlatının katlarını açan Mutluluk İhtimali; şimdi, geçmiş ve geleceğin yekpare bir bütün olarak gebe olduğu ihtimalleri görünür kılmak gibi eşsiz bir marifet sergiler.