Max Stirner’in Biricik ve Mülkiyeti (1844) adlı eseri felsefe tarihinin en kışkırtıcı ve yanlış anlaşılmış eserlerinden biridir; devletten benliğe, ahlaktan devrime kadar tüm sabit fikirlere karşı bir savaş ilanıdır. Bir zamanlar tutarsız ya da nihilist olarak alay edilen Stirner’in radikal egoizmini görmezden gelmek imkansız olmuş, Karl Marx, Friedrich Nietzsche, Emma Goldman ve çağdaş anarşistler ve anti-hümanistler gibi çok çeşitli düşünürleri etkilemiştir. Jacob Blumenfeld, Meselemi Hiç’e Bıraktım’da Stirner’in felsefesinin ilk olarak sistematik yeniden inşasını sunuyor- diğerlerinin öncüsü olarak değil, siyasi ve felsefi düşüncenin temelini sarsan benzersiz bir kavramsal müdahale olarak Stirner, sadece tarihsel bir merak olmaktan çok uzakta, günümüz için çok önemli bir düşünür olarak ortaya çıkıyor: Kimlik takdislerini, cemaat tesellilerini ve tüm kutsal soyutlamaların otoritesini reddeden biri. Blumenfeld’in, berrak ve çoğu zaman kışkırtıcı analizi, Stirner’in düşüncesinin tutarlılığını ve modern ideolojilere meydan okumasını ortaya çıkarıyor. Stirner’in radikal bireyciliğinin nasıl solipsizme ya da liberalizme değil, yeni bir kolektif varoluş biçimine -ulus, toplum ve Tanrı hayaletleriyle saygısız bir açıklıkla yüzleşebilen egoistlerin birliğine- yol açtığını gösteriyor. Bu sadece Stirner hakkında bir kitap değil; hiçbir şeyin kutsal olmadığını ve özgürlüğün inancın bittiği yerde başladığını gören bir düşünür aracılığıyla siyasetin, etiğin ve özgürleşmenin temellerini yeniden düşünmeye bir çağrıdır.