Herkesin bir Meri’si vardır… Öyle ki, rüzgârın hiç dinmediği bir adada herkesin hafızasında ve dilindedir… Kimine göre masum bir kız çocuğu, kimine göre baştan çıkarıcı bir kadın, kimine göre günah, kimine göre umut… Onu gören herkes başka bir hikâyeye inanır ama hiç kimse onun gerçekliğinden uzak tutamaz kendini. Keçi çobanı Deli Garip’in bakışıyla, asker Faysal’ın kör tutkusu, mahpus Yunus’un gizli yarası, meyhanelerde yankılanan söylentiler ve dedikodularla Meri’nin hikâyesi bir söylenceye dönüşür. Bir kadının yaşamı, bir adanın suskun hafızasında yeniden kurulur. Meri, herkesin arzularını, korkularını, hayallerini üzerine çeken bir ayna gibidir; fakat aynaya bakan herkes kendi yıkımını görür. Cevat Turan’ın kaleme aldığı bu roman, bireysel tutkularla toplumsal çöküşün, aşk ile şiddetin, inanç ile ihanetin birbirine karıştığı sarsıcı bir anlatıdır. Göçün, mahpusluğun, devletin sert yüzünün ve kadın bedeni üzerinden kurulan iktidarların gölgesinde, Meri yalnızca bir kadın değil, bir çağın, bir toplumun, bir coğrafyanın çırpınan kalbi olur. Yazar, bu romanda farklı bir anlatım üzerinden okuyucuyla buluşmaktadır. Meri, okurunu bir adanın karanlık sırlarına, bir toplumun gizli yaralarına tanıklığa çağırıyor.