“Ah, Defne ne kadar özledim seni bir bilsen!” Ne kadar uzun süre geçmişti Defnesiz; kaç yıl? Onun sesini duymadan, yüzünü görmeden… Bir gün bile ayrıldıklarında dayanamazken yıllardır görmüyordu işte… “Neden?” dedi kendi kendine, “Neden?” O kadar soru işareti vardı ki kafasında, evet ikizi deli doluydu, başına buyruktu; ama o da ikizi olmadan yapamazdı ki; bir elmanın yarısı gibiydiler. Ne olmuştu ki çıkmıştı herkesin hayatından? Geçmişin küflerini temizlemeden nasıl ışıldayacaktı ki gelecek?