Geçmiş; bazen sırtımızda bir yük bazen de ruhumuza takılan ve dikenleriyle kalbimizi parçalayan bir pranga olabilirdi. Yiğit için ise geçmiş, tam olarak bu ikisinden ibaretti. Sevdiği kadın için seçtiği yaşama alışmaya çalışırken geçmişi omuzlarında bir yüktü onun için ve kalbindeki aşk büyüdükçe kendini geçmişe bağlayan pranganın dikenleri kalbini biraz daha parçalıyor, ruhuna yeni yaralar açıyordu. Oysa ruhunda artık yara alabileceği tek bir yer dahi kalmamıştı. Yiğit’in ruhundaki ve kalbindeki bu yaraları yavaş yavaş fark etmeye başlayan Elif Yeşim, bir yandan her şeyin sebebini öğrenmek ve o yaraları sarabilmek için Yiğit’in geçmişini kurcalamaya başlarken bir yandan da ailesinin mecbur bıraktığı ve hiç almak istemediği bir kararın eşiğindedir. Alacağı o kararla da ya sevdiği adama arkasını dönecek ve yaralarını sarmak isterken bir yara da kendi açacaktı ya da ailesine arkasını dönecek ve bu yüzden yaralanan kendisi olacaktı.