Bir tabutta doğar insane ve asıl gözlerini kapatınca görmeye başlar.Son nefesi verince bırakır cayır cayır yanmayı.Toprakla bir olup yaşama karışır.Unuttuğu ne var sahatırlar.Bu yüzden, bir cenaze de ne yapacağını cesetten daha iyi bilen yoktur.Büyük bir hüznü katılımcıların omuzlarına yüklemiştir.Sadece uzanıp durmaktır orada işi.Ama geri de kalanlar öyle mi?Çaresizliğin en üst noktasıdır bu. Hiçbir çabanın sonuç vermeyeceği bu halin sana gücünün sınırlarını hatırlatır.”