Kaybolan Işık Recep Durmuş Yağmur damlaları dağılıyor ıslak asfaltın üzerinde. Gözlerine dolan cam kırıklarını canının tırnaklarıyla topluyor bir yürek. Gözler ki bebeklerine can veriyor yana yana. Gözler ki karanlıkta şavkıyan şimşekleri kucaklıyor.Bir kadın sarılıyor bir adama. Bir kadın bir adamla aynı anda adımlıyor hayatı. İki patik bir yeleğe bütün bir gelecek ilmekleniyor. Hayal denilen gölge ete kemiğe bürünüyor. Kaybolan Işık, el yordamıyla bulunan satırların, tarif üzere hazırlanan rüyaların, parmak uçlarıyla hayata tutunan karası bol bir sevdanın hikâyesini anlatıyor.