“Kahve demliğini uzattım ve gözyaşları, ağzına kadar dolana dek demliğin içine aktı.” Vanessa Onwuemezi’nin ilk öykü kitabı Karanlık Mahalle, okuru zamanın eşiğinde gezinen, rüya ile gerçek arasındaki sınırların silikleştiği, sarsıcı bir dünyaya davet ediyor. Yazar, sevgi ve özgürleşme ideallerini gerçekleştirmekte zorlanan karakterlerini yabancılaşmanın, kaybın ve utancın en karanlık dehlizlerine sürüklerken içlerindeki boşlukları biçemsel olarak da okura hissettirmekte ustaca bir yöntem izliyor. Uzuvları özneye dönüştürdüğü, “açık ağızlar” gibi çarpıcı imgelerle güçlendirdiği cümleleri, kelimeler arasındaki boşluklarla birleşerek anlatının dilsel sınırlarını genişletiyor. Öykülerdeki göndermeler ve metinlerarasılık, okura birbiriyle bağlantılı patikalarda dolaşıyormuş hissi veriyor. Gerek içeriği, gerek biçimi bakımından deneysel bir metne dönüşen Karanlık Mahalle, okurunu gerçeğin ve düşlerin birbirine karıştığı bir dünyayı keşfetmeye çağırırken edebiyat dünyasına güçlü bir sesin doğuşunu da müjdeliyor. “Onwuemezi olağanüstü yetenekli bir yazar. Metinleri cesur, vizyonu eşsiz. Karanlık Mahalle, şaşırtıcı bir hayal gücünün yarattığı tekinsiz bir koleksiyon.” – CLAIRE-LOUISE BENNETT