Hoca, nazik bir adamdı ve kendi hâlinde vaaz verir, namazını kıldırır, kimsenin etlisine sütlüsüne karışmazdı. “Hocam, geçenlerde Ankara’ya yolum düştü. Tren garında dolaşırken bir kenara çekilmiş mavi renkli bir vagon gördüm. Atatürk’ün fotoğrafı vardı üzerinde ve ‘Atatürk, yurt gezisinde bu vagonu kullandı’ yazıyor. Perdeleri açık değildi ama hoşuma gitti. Sonra iki katlı bir binaya gözüm ilişti. Müze yapmışlar. Atatürk, savaş esnasında, Ulus’taki Meclis çalışmalarında bu binayı kullanmış. Görevliden izin alarak orayı da gezdim. Dünyaya kafa tutmuş, bize bir ülke kazandırmış adamın karyolası neredeyse kırılacak. Yanında basit bir sehpa, üzerinde bildiğin eskiden kullandığımız gaz lambası… Koca adam böyle yaşamış. Aklım karıştı, indiğimde dizlerimin bağı çözüldü bir kenara geçip ağladım.”