“Işığın gediği yere bakmalı insan , karanlığın saklayıcı gölgesine değil. Karanlıktayken gördüğü kızıl ışığı güneş sanıp kanmamalı , ona kpılı hayal kurmamalı.Kurduğu hayaller suya düşmekle kalmaz , kendi de düşer peşinden ,boğulur.En iyi yol yakınken ışığın kaynağına koşmalı .Esas olanı bulmalı”Baba sevgisi yoksunluğuyla küçük bir kasabada büyüyen Esra hayatı boyunca mutsuz olacağına inandığı için kendini karanlığa hapsetmiştir. Esra babasının da zoruyla fazlasıyla kıskanç ve sert bir adam olan Yusuf ile evlenince bu karanlığa iyice gömülecek mi?yoksa ışığı bulmanın bir yolu varmı ?