” Son kez dokunacaktı sevdiğine, dostuna, onunla yaşadığı duygulara, hayatının anlamına, dert ortağına, mutluluğunu paylaşana, gözyaşlarının şahidine, ömrünü emanet ettiğine…”” Kendini sevmeyen, kendiyle barışık olmayan, zihniyle sürekli kavga halinde olanar kimseyi sevemiyor, sevene saygı duymuyor, kavga ve dövüş dışında bir dil bilmiyordu…”” Konuşmamak, duygulara engel değildi. Aksine duyguları daha net anlatmak için kullanılan sözcükler her zaman doğruyu söylemezdi fakat davranışlar, bakışlar, tavırlar yalan bilmezdi.”Bu aşk bitmeyecekti içinde. Bir yerlerde kanayıp duracak, kabuk bağlayacak ama kabuk kopunca altta izi kalacaktı. Aşk bitmezdi ki…”