Zaman tokmağı canhıraş bir şekilde vuruyor geleceğe, maziye. Artık ne mazeret geçiyor ne de taziye. Eskimiş saatler gibi tutkular da umutlar da eskiyip gidiyor. Tam hayata tutunalım derken tutunduklarımız da bizleri terk ediyor. Yanan ateşin kül olup söndüğü gibi, güneşin doğup battığı gibi, bütün arzu ve isteklere son veriyor. Elde avuçtakilere veda edip çekip gidiyor.