Uçağın motorlarından gelen homurtular artmaya başlayınca, ben de iyice korkmaya başlamıştım. Yan gözle Bora’ya baktım. Çok sakin görünüyordu. İstanbul’daki yaşamım gözlerimin önünden geçerken, korkuyla oturduğum koltuğun kenarlarına sıkıca yapıştım. “Allah’ım” diye iç geçirdim… Bu ufacık uçakta ne işim vardı benim…