“Tamer’I biliyomusun?” “Uzun? Sakallıolanmı? “Hah o evet!” “Niye sordun ki?” “Ölmüşlan, damdan atmış kendini.” “Ha s*ktir!” İntihar fikrini sıradanlaştırıp adamların konuşmalarını arkamda bırakarak içeri girdim.Üç yatak vardı içeride. “Beyinleri kanamı şüç insanı 5 metre kare odaya tıkmanın adı ne zamandan berisosyaldevletoldu?”,diyedüşünmemeyeçalışarak -çünkükafam o sırada kızı delirmiş kadının topuğu yırtılmış çorabıyla meşguldü Mithat’a dönüp eniçten gülümsememle: “Vay! Aslan bacanak, naber yaaa?” dedim. Bacanağın yatağının hemen yanındaki sehpadayarım kilo muz, bir kilo armut, bir kilo elma ve yarım şişe kolonya duruyordu. O an delirdim ve bir daha eve dönemedim.