Küresel bir sistemin içinde kimsenin “suçlu” olmadığı ama milyonlarca insanın yapısal olarak “mağdur” edildiği bir dünyada, ellerimiz gerçekten temiz mi? · Bir mağazadan aldığımız sıradan bir kıyafetin, dünyanın öbür ucundaki bir terhanede çalışan işçinin hayatıyla kurduğu o görünmez “sosyal bağlantı” bizi bu sömürünün neresine koyar? · “Ben sadece işimi yapıyorum” demek, küresel sömürü ağları, yapısal yoksulluk ve ırkçılık karşısında vicdani bir sığınak olabilir mi? · Klasik hukuk sistemindeki “suçlama” mantığı, bireyleri aşan devasa ve anonim adaletsizlikleri çözmede neden çaresiz kalıyor? · Siyasi sorumluluk, geçmişin hataları için suçluluk duymak mıdır, yoksa adaletsiz geleceği durdurmak için başkalarıyla birlikte hareket etme ödevi midir? · Bireysel masumiyetimiz kolektif bir adaletsizliğin içinde eriyip giderken, daha adil bir dünya inşa etme görevi kimin omuzlarındadır? · Küresel bir düzende adalet, sadece devletlerin bir borcu mu, yoksa her birimizin günlük eylemlerinin bir sonucu mu olmalıdır? Iris Marion Young, vefatından önce tamamladığı bu son ve en önemli eserinde, bizi sadece birer tüketici ya da gözlemci olmaktan çıkmaya ve adil bir dünya kurma sürecinin bilfiil sorumluları olmaya davet ediyor. Bu kitap, modern dünyada adaleti yeniden düşünmek isteyen her dünya vatandaşı için önemli bir rehber.