Âşık Safiye ve Safiye Ayla savaşıyordu. Bir çıkış arıyordu ikisi de. Biri kendi kalmanın, diğeri galebe çalmanın, üste çıkmanın derdindeydi. Tolga’ya kapıldıkça, Tolga’nın istediği Safiye oldukça Safiye Ayla’lıktan uzaklaşıyordu sanki. Bundan da korkuyordu. Yepyeni bir kendiyle tanışmıştı bu aşkta. Yavaş yavaş bunu idrak ediyordu. Bununla barışacak, bu yeni kendini kucaklayacak mıydı? Yoksa onu yok etmeyi, o yıllardır tanıdığı, bildiği Safiye Ayla kalmayı mı seçecekti?Safiye Ayla, Cumhuriyet’in ilk büyük yıldızı. Atatürk’e defalarca şarkı söylemiş, Nâzım Hikmet, Halikarnas Balıkçısı ve Kemal Tahir gibi isimlerle dost olmuş; adını tarihe altın harflerle yazdırmış. Ancak bu romanda bambaşka bir Safiye’yle karşılaşacaksınız: Âşık Safiye’yle. Yarı yaşında bir komandoya duyduğu aşkla âdeta yeniden doğan, içinde hiç tanımadığı, varlığından haberdar olmadığı bir kadın keşfeden.