Bir kadın; iyileştirmeye ant içmiş bir doktor. Bir adam; canını hiçe sayarak vatanını savunan bir asker. Ve ikisinin arasında kalan bir kader; acı, özlem, fedakârlık. Biri ölümleri görüp yaşamı seçti, diğeri yaşarken her gün biraz daha öldü. Ama ikisi de vazgeçmedi çünkü mehvar dönmek demekti; kendine, birbirine, sevdanın kalbine. Kimi zaman susarak, kimi zaman kanayarak, kimi zaman sarılarak, kimi zaman ayrılarak… Ama hep zora sarılarak.