“Kurulan her düş, yaşanacak bir kâbusun esiriydi.”Zeynep Kızıl, ailesi öldüğünde içinde bulunduğu şehrin karanlığa gömüldüğünü düşünmüştü. Zorlu geçen hayatı, amcası tarafından geri dönülemez bir yola saptırılmıştı. O şehrin yalnızca karanlıktan ibaret değil, aynı zamanda bir yıkımdan fazlası olduğunu yaşayarak öğrenmişti. Hayatının yıkık dökük kalıntılarıyla bir başına kaldığındaysa her şeyin bittiğine emindi, artık onun için bir umut yoktu. Ta ki görevi için onu kurtarmaya gelen o adama kadar.Vural Alazoğlu, onun için bir fırtına gibiydi. Kalbini kasıp kavuran hoyrat bir fırtına…Geçmişine acı çalınmış bir adamdı Vural. Onu ayakta tutan tek şey mesleği olan askerliğe bağlılığıydı. Yurtdışına kadar uzanan bir şebekeyi çökertmek için Zeynep’i kurtarmakla görevlendirildiğinde ise tüm dengelerin değişeceğinden habersizdi. Kaderin planladıkları, bildikleri her şeyin temelini hızla çürütüyordu çünkü aşk bencildi; ne yaralı geçmişlerine ne de acıyla dolan yüreklerine saygısı vardı.******Bazen aşk, sizi önce amansız bir kalbe sürgün düşürür sonrasında ise kaderin ağlarıyla düğümlerdi.Zeynep, ölümle yüz yüze geldiğinde artık her şeyin bittiğine emindir. Dönüşü olmadığını düşündüğü ölümün kollarında kıvranırken, sevdiği adam tarafından bir kez daha kurtarılır. Fakat öğrendikleri onu derinden sarsacak ve büyük bir ikilemin içine düşürecektir. Kalbinde biriken kırgınlıklar mı yoksa Vural’a duyduğu aşk mı daha büyüktü?Sınandığı bu soruyla beraber karnındaki bebeği günbegün büyümektedir. Vural’a duyduğu aşka yavaş yavaş yenilirken geçmiş tarafından bir kez daha yakalanır. Şimdi endişe etmesi gereken bir hayat daha vardır ve onu ayakta tutan tek şey Vural’a duyduğu güvendir.