Nicholas Montmort, atalarının gölgeleriyle çevrili eski bir şatoda yaşamaktadır. Günlerini şatonun tozlu kütüphanesinde ve ortasında bir Kır Tanrısı heykelinin yükseldiği görkemli bahçede geçirir. Henüz on üç yaşındayken, babasının esrarengiz dostu Porphyre’in iki melek (Gémeau ve Gémelle) ile birlikte şatoya gelişi, Nicholas’nın hayatında kökten bir dönüşümün kapısını aralar. Michel Tournier’nin edebi evrenine açılan ilk kapı olan Kör Pencereler, yazarın daha sonra geliştireceği pek çok temanın ilk izlerini taşır. Bu eser, Tournier’nin kaleminden çıkan ilk kurmaca metin olmasına rağmen uzun süre yayımlanmamış, adeta yazarın zihninde saklı kalmış bir başlangıç metnidir. Felsefe doçentliği sınavında başarısız olarak akademi dünyasından uzaklaşan genç Tournier, bu kırılma anını edebiyatta yeni bir doğuşa dönüştürür. Tamamlanmamış olmasına rağmen Kör Pencereler, hem bir edebiyata giriş anlatısı hem de masalsı bir felsefi yolculuk olarak okunabilir. Daha da önemlisi, bu metin yeni filizlenen bir yazarın hayal gücünün sınırlarını keşfettiği, düşünce ile anlatının iç içe geçtiği büyüleyici bir keşif haritasıdır. Kör Pencereler, çocukluktan çıkış hikâyesi olduğu kadar, bir yazarın doğuşuna tanıklık eden gizemli bir başlangıçtır.