Yedi yıl sonra döndüğü şehri, eski ve yeni diye ikiye ayrılmıştı. Faruk da öyle…Gitmekle kalmak, uyumlanmakla yadsımak, sevmekle vazgeçmek arasında bocaladığı günlerde her şey bir anda dondu: Bir kuş, bir adamı ölüme çekti.Hiç planlamadığımız şeylerle karşılaştıkça yeniden öğreniyoruz adım atmayı; sözün sırrını çözmeyi, ânı yakalamayı ve bir de oradan bakmayı.Akıl güvenilmez bir liman ve zamanın bize sunduğu en güzel lanet unutmak. Unutmakla lanetlenmiş insanoğlu izler bırakmak için yüzyıllardır yazıyor. Nihayetinde hiçbir şey sonsuza kadar sır olarak kalmamalı.”