Aynı acıları, aynı mutlulukları ataları da yaşamıştı. Kendilerini medeniyetler çatışmasında değil, buluşmasında gören biri Selanikli Türk diğeri İstanbullu Rum’du. Gün görmüşler, ağlamışlar, gülmüşler ve aşkla her sıkıntının üstesinden gelmişeler. Mübadele Aşıkları, Selanik’ten koparılarak Türkiye’ye savrulmuş bir ailenin torunlarının hikâyesi. Zorunlu göçle yerinden edilenlerin suskun acısı, yeni topraklarda geçmişle hesaplaşması bu romanda aşkla, dirençle ve hafızayla iç içe geçiyor. Bir yanda denizin ötesinde bırakılan evler, mezarlar, diller ve kokular; diğer yanda yeni bir yurtta tutunma mücadelesi… Torunlar, atalarının sessizliğinde saklı kalmış sırları, kırgınlıkları ve umutları keşfederken kendilerini de yeniden tanıyorlar. Bu roman; sınırların böldüğü hayatların, parçalanmış ailelerin ve köklerinden koparılsa da sevgiden vazgeçmeyen insanların destanı. Aynı zamanda geçmişin yükünü omuzlarında taşıyan genç kuşağın romantik hikayesi. Aşk, yalnız iki insan arasında değil; toprağa, dile, belleğe ve tarihe duyulan bir bağlılık olarak karşımıza çıkıyor. Çünkü bazı aşklar sadece iki kalbin değil, iki ülkenin, iki kültürün ve iki dünyanın arasında doğar. Bir bavula sığdırılmış hayatlar… Bir gemiye bindirilmiş hatıralar. Ve kuşaktan kuşağa taşınan, hiç dinmeyen bir özlem…