Yaşadığımız çağda insanların geliştirdiği teknolojiler sayesinde tüm insanlar, birkaç saat içinde kıtalar arası yolculuk yapabiliyor. Bilim o kadar ilerledi ki, bundan 1400 sene önce “Asr-ı Saadet” denilen dönemde insanlar ortalama 30 – 40 yıl yaşayabiliyorken bugün gelişmiş ülkelerde bu ortalamanın 80 – 90 yaşına kadar çıktığını görebiliyoruz. Organ nakli, kalp pili, protezler sayesinde çoğu insan yaratılıştan taşıdığı ya da sonradan oluşan anomalilerden kurtulup, çok daha uzun yıllar yaşayabilmektedir. Bugün gelişmiş toplumlar yapay zekayı, insanların hayatlarını kolaylaştıran nano teknolojileri, robotlar ve benzeri teknolojileri konuşurken, İslam toplumları bütün bu başarılı işleri yapıp insanların hatta hayvanların hayatlarını kolaylaştıran insanları kafirlikle suçlamaktadır. Gelin görün ki onlar, “Allah’ın evi” olarak adlandırdıkları camilere salgın nedeniyle kilit vurup, virüsten dua ve ibadet ederek kurtulmaya çalışırken tüm insanlığı salgından koruyacak aşıyı da onların “gavur” dediği insanlar geliştirdi. İslam ülkelerinde halen meleklerin cinsiyeti, kadınların erkeklerle birlikte çalışıp çalışamayacağı, deve sidiğinin yararları, cennetteki hurilerin cinsel yaşamı konuşuluyor, Deccal’in geleceği, alnının ortasında “kefere” yazacağı, gözlerinden birinin kör olacağı yazılıyor, anlatılıyor ve bu anlatıya uygun robot Deccal resimleri çiziliyor. Elinizdeki bu kitap din diye sunulan bu hurafeler konusunda yazılmış çok değerli bir eserdir.