“Düşünce olduğu gibi tümüyle duyguya, duygu da tümüyle düşünceye dönüşebildiğinde mutludur yazar. Aschenbach kabuğuna çekildiği sırada zihninde yavaş yavaş ortaya çıkan düşünce, tam olarak o düşünceden doğan duygu şuydu: Ruh, güzellik karşısında saygıyla eğildiğinde, doğa sonsuz bir hazla titrer.”Ünlü yazar Aschenbach, Venedik’te genç Tadzio’nun güzelliği karşısında sarsılır. Sanat, arzu ve ölüm arasındaki sınırlar bulanıklaşırken, salgın altındaki kent onun içsel çöküşünün aynasına dönüşür. Venedik’te Ölüm, güzelliğin hem yücelten hem yok eden gücünü anlatır.