Leyla ile Mecnun arasındaki ilişki, platonik bir aşk hikâyesi olarak nitelendirilir. Hikâyede aşkı platonik yapan Leyla olarak bilinir ama Mecnun’dur aslında Leyla’yı yaratan, içinde besleyen ve büyüten. Leyla en sonunda “Tamam” deyince de hikâye orada biter zaten. Mecnun’un aradığı “Leyla”, bu Leyla değildir artık. Kırk yılı aşan Türkiye-Avrupa Birliği ilişkilerinde de benzer bir durumun yaşandığı söylenirse bu hiç de yanlış olmaz. Orta Asya’nın bozkırlarından kalkıp “Hep Batı, hep Batı’ya.” diyerek atını mahmuzlayan ve Viyana önlerinde görülen Doğu’nun “barbar” çocukları, en sonunda Yunan mitolojisinin güzel kızı Avrupa’ya vurulurlar.