Sanatın Avrupa’da Kilise’nin ve aristokrasinin vesayetinden kurtulmasıyla kazandığı kamusallık, siyasetle arasında gerilimli bir ilişkinin ortaya çıkmasına yol açar. İlahiyatı ve kraliyeti ifade etme yükümlülüğünden kurtulan sanatçı, daha önce hayal edemeyeceği bir özgürlük kazanır. Eserlerinin halka açılmasıyla toplumsal çatışmaların, dolayısıyla siyasetin öznesi haline gelir. Fransız Devrimi ve 1848 devrimleri, “devrimci sanatçı” figürünü yaratır. Sanatın toplumsal dönüşüme ilham vermesiyle estetiğin kendi bünyesindeki “politika” keşfedilir. 1917 Rus Devrimi ve 1930’larda faşizmin yükselişi, sanatın siyasetle bağını estetiğin en temel tartışmalarından biri haline getirir. Modernizm Barikatlarda, modernliğe tepki olarak 19. yüzyıl sonlarında gelişen estetik modernizmin, avangard sanatın “kültürel politika”sını inceliyor. Modernist avangardların ütopyalarını açıyor. Sanatçıların yaşadığı siyasal çelişkilerin kaynaklarını irdeliyor. “Barikatların karşıt taraflarında” yer aldıklarında bile modernistleri aynı saflarda buluşturan ortak düşmanlara ve ortak ideallere işaret ediyor.