“Her şey ne acayip oldu, yaşama sevincimi kaybettim ben! Yavaş yavaş gerçekleşti bu ve nasıl olduğunu asla anlayamadım! Atom gibiydim eskiden! Pandemiden etkilenmediğimi düşünüyordum fakat iki senede günden güne bittim bence ben! Büyük bittim! Yine de her şeye rağmen hayata bir yerlerden tutunmaya çalışıyorum! Fakat uzatmaları oynadığım hissiyatından da bir türlü kurtulamıyorum! Oyuna devam ama eğlendiğimden değil! Alışkanlıkmış hep meğersem! Geri sayım başlamış, anlamamışım! Çok eğlendiğim zamanlar şimdi çok uzak görünüyor bana! Sanki hep öyle sürecek gibiydi hayat! Sürmedi ama!”