“Bazı şarkılar insanı hayallere daldırır. Bazen en ufak bir kelime ile çok uzaklara gidersin. Hayat hep yol sunar. Belki yanlış yoldasındır ama yine de gitmen gerekir.” Siyah, deri defteri elime tutuşturup gitti. “Güzel Adam’a” yazıyordu ilk sayfada. Kimdi Güzel Adam? Ben kimdim? Herkes imkânsıza bağımlıydı bu hayatta. Kaç defa sınayacaktı hayat beni? Kaç defa sınanacaktım sevdiklerimle, gerçeklerimle? Ben hayallerimi “Düşe Yazdım”, umutlarımı yıldızlara… İmkânsızı isteyen gözlerim, ancak senin ruhunda kanatlanırdı.