“Erkek İşte! Döver de, Sever de!””Dövülmüş, itilmiş, hakarete uğramış; ötesine berisinealdığı tekme tokat darbeleri ile sızlayan kemiklerindençok, yüreğindeki acıyla kıvranan ‘kadın!’Ta, çocukken hayalini kurduğu; evcilik oynarken oyunlarını,genç kızlığında rüyalarını, onu eş olarak kabul ettiğindehülyalarını süsleyen erkeği tarafından en aşağıhareketlere uğramış zavallı ‘sevgili!’Onun çocuklarını doğurmuştu hâlbuki! Bütün temizduyguları ile anne olmuştu; onun çocuklarının annesi!Kardeşleri var mıydı, yok muydu belli değil! Hiç arayıpsormamışlardı ki!Mutluluk Umarken,Şiddet Bulmak!Beyaz gelinlikle çıktığı evde yalnız oturan yaşlı annesininyanına da kefen giymeden dönemezdi ki!Yıllar önce evden çıkarken giydiği beyaz gelinlik birkefen gibi gözlerinin önünde!Odanın bir köşesinde korku ve nefretle yüzünü ikiavucu arasına almış, oğlu çığlıklarla annesinin eteğineyapışmış, gözyaşları ile ıslanan saçları yanaklarına yapışmışküçücük kızı.Gitti işte!