O günden sonra şeftalilerimi dökmeye başladım. Bahçıvan yerimin kötü olduğunu sandı.”Bir dahaki yıl yerini değiştiririm.” dedi. “Bol su alır, iri güzel şeftaliler verirsin.” Ertesi yılbaharda uyanınca, köklerimin düzeninin bozulduğunu, kiminin kuruduğunu, kiminin koptuğunugördüm. Ama sağlam köklerim de vardı.İlkin sağlam köklerimi nemli toprağın bağrına daldırdım. Sonra yeni kökler sürdüm çevreme.Tomurcuklanma ve yapraklanmayı düşünürken yanı başımdaki anamı tanıdım. O gün bugün, kaçyıl geçti ömrümden bilmiyorum. Bahçıvan bir tek şeftalimi olsun tadamadı, tadamayacak da…