Ve sonunda bir gün Beyaz Diş kulübenin açık duran kapısından beklediği felaketin belirtisi olanbavulu gördü. Sevgili efendisi eşyalarını bavula yerleştiriyordu. Üstelik bir sürü gidip gelenoluyordu. Kulübenin o alışılmış, sakin havasının yerinde yeller esiyordu şimdi, artık bir hayhuydur, garip bir kargaşalıktır gırla gidiyordu. İşte bütün bunlar beklediği felaketin kesinbelirtileriydi.Beyaz Diş o ana dek yalnızca önseziyle kestirebildiği şeyi şimdi gözüyle görüyor, daha iyikavrıyordu. Sevgili efendisi kaçmaya hazırlanıyordu. Geçen gidişinde kendisini götürmemişti,öyleyse hiç kuşkusuz şimdi de götürmeyecekti.O gece tam bir kurt gibi uzun uzun uludu. Tıpkı yavruyken ormandan kaçıp kampa döndüğü veGri Kunduz’un çadırının olduğu yerde çerden çöpten başka bir şey bulamadığı zamanki gibişimdi de burnunu yıldızlara doğru kaldırmış, içini onlara döküyordu. Kulübedekiler yatalı pekfazla olmamıştı.