Güneşin sona kalan kızıllığı kayalıkların ve ilerdeki karlı dağların tepelerini aydınlatıyor vesanki büyük bir yangın varmış gibi görünüyordu.Heidi bu manzara karşısında hayrete düşmüştü. İlk defa böyle bir şey görüyordu.Aniden sıçradı ve eliyle tepeleri göstererek “Peter! Peter! Yukarıya bak, bütün dağlaryanıyor, oradaki karlı tepeleri görüyor musun? Karlar da yanıyor. Ooo! Şimdi gökyüzü deöyle oldu. Peter kalk, kayalıklara bak, yangın büyük kuşun yuvasına doğru gidiyor, köknarağaçları da yanıyor,” diye haykırdı.Peter küçük kızın bu haline kahkaha ile gülüyordu. “Hayır Heidi! Yangın falan yok, herzaman böyle olur, güneş batarken her taraf kıpkırmızı olur,” diye cevap verdi.Heidi “Yaa öyle mi! Fakat bu çok güzel bir manzara, şimdiye kadar hiç böylesinigörmemiştim, sanki dağlar yanıyormuş gibi geldi bana,” dedi.Bu sırada Peter hazırlıkla meşguldü. Bir taraftan ıslıkla sürüyü toplamaya çalışıyor, diğertaraftan Heidi’ye “Yarın aynı şeyler olacak, merak etme, tekrar göreceksin, hem de hergün fakat artık dönmeliyiz, hava kararmaya başladı,” diyordu.