“Ölüm kolay mı sanıyorsun Elise, sen cehennem ateşlerinde yanmaktan korkarsın!” “Canını yakacak en son kişiyim Karaca. Ama sen… Sen, beni derinden incitensin.” Hayra yoracak geçmiş ezberlerim yok! Kendimle karşılaşmak; iki yabancının mayın tarlasında el sıkışması kadar komik ve hazin bir hayal. İçimde yeşeren taze intihar eylemleri, Boynuma asılan halatlar, Vücudumu kemiren haşereler. Hepsinin nedeni seni unutmuş olmam… Unutmayacağıma söz vermiştim değil mi ?mi? Aklım gibi yüreğimde hain, unutturdu bana seni. Yeni bir dünya bulursak eğer, söz veriyorum orada tekrar seveceğim seni. Şimdi gelgit aklımı bağışla! Ölümle yaşam arasındaki son bağımı koparmadan önce; Bana neden ölmek için çaba harcadığımı anlat. Niçin ölmeliyim? “Elise hatırla. Hiç değilse beni hatırla!”