– Gül, güzel Gül meğer hayatın ne zor pençesine düşmüşsün. Çok üzüldüm. -Kimse bilmez, ruhumu ilikleyebileceğim bir hırkam yoktu , ben hep üşüdüm. Dedi dolu dolu gözlerle. Yaşlar süzülmek üzere fakat zorla tutmaya çalışıyor gibiydi. -Kış mevsiminde olsan yazın gelmesini beklersin, yaz mevsiminde olsan kışın geleceğini bilirsin fakat hiçbir mevsimde olamayışın, hiçbir mevsimi bekleyemeyişin, işte bu hibe konmuş bir hayatın hikayesi Kerem. Hayata karşı direnişin, mücadelen, gülümsemen hepsi bir maskeden ibarettir. Dedi Gül hüzünlü bir ses tonuyla. Kerem Gül’ü pür dikkat dinlemişti.