Lokomotifin düdüğü kısık kısık öttü; Semmering’e varılmıştı. Kara vagonlar, tepelerin gümüşe çalan gölgelerinde bir dakika mola verirken birkaç insanı dışarı attı ve diğer birkaçını da yutuverdi. Sinirli sesler bir o tarafa bir bu tarafa gidip geldi, sonra tekrar makinenin ön kısmından düdüğün kısık sesi duyuldu. Kara vagon, zincirini tünelden aşağı takır tukur sesler çıkararak sürükledi. Gerilmiş gibi görünen ve arka plandan, ıslak rüzgârla pırıl pırıl serilmiş olan manzara, alabildiğine uzanıyordu.