Gülnihal – Güzel kızım! Tekrar söylüyorum: Muhtar Bey canını korusun. Korumazsa başına kötü şeyler gelir. Vallahi gelir. Billahi gelir! İsmet – Neler söylüyorsun kadın, yoksa çıldırdın mı? Ben, daha dün konaktaydım. Hanımefendi gayet iyiydi ve ferahlık yüzünden akıyordu. Dudakları tebessümle aydınlanıyordu. Gönlü ne hoştu. Görmedin mi, oğlu ne kadar rahatmış, ne kadar mutluymuş, hepsini bir bir anlatıyordu. Duymadın mı? Sense tutturmuşsun Muhtar’ın canına kıyacaklar diyorsun. Cana kıymak isteyen bir kişinin suratı öyle güleç olur mu?