“Ölü diyorlar mesela sararıp düşen yapraklara, kıyıya vuran yunuslara. Oysa onlar korktukları için kaçıyorlar yalnızca başka bir hayata. Ben de ölmüş olabilirim. Çünkü yaşamımı kendi tarzımda dışarı vurdum. İçimde yaşam kalmadı. İçime yaşamı geri sokan Lena’ydı. Onsuz olamazdım. Olamam.” Uçurumun kıyısında dolaşan bir adamın elinden tutan küçük bir kız çocuğunun hikâyesi Lena… Vazgeçmek üzereyken hayata tekrar bir şans verenlerin… Kaybolmuş bir adamın baba olarak kendini buluşunun hikâyesi… Yarası olanlara “Umut var,” diyor Nuri Bülent Aytemiz, Lena ile… “Vazgeçmeyin…”