Özgür Vural’ın “Osman Reis’in Tuhaf İntiharı” adlı romanı 1905-1918 arasında Trabzon ve çevresinde geçiyor. Bu dönem Osmanlı topraklarında İkinci Meşrutiyet’e geçiş, İttihat ve Terakki Cemiyeti’nin iktidarı ele alışı, imparatorluktaki unsurların üzerinde etkisi olan milliyetçilik akımlarının örgütlendikten sonra silahlı faaliyetleriyle öne çıkışları gibi değişimlerin yaşandığı ve neredeyse birbiri ardına gelen savaşların toplumdaki kırılma noktalarını harekete geçirdiği bir dönem. Bu karmaşa sırasında Rus işgalinden yeni kurtulmuş Trabzon’da Osman Reis beklenmedik bir şekilde intihar ediyor. Reji kolculuğu da yapmış eski bir denizci ve Rus işgali döneminde şehrin önemli bir eğlence mekânının da sahibi olan Osman Reis’in ölümü bir cinayet mi yoksa intihar mı? Osman Reis’in ölümünün siyasal ve toplumsal bir anlamı var mı? Kâhya Yahya ve Topal Osman’ın, Reis’in ölümüyle bir ilgileri var mı? İşte bu sorularla ilerleyen roman dönemin ve bölgenin tarihine ilişkin yoğun bir araştırmanın sonunda ortaya çıktığını her satırında ortaya koyarken ülkemizde yaşanan tarihi ve siyasal tartışmalara da dâhil oluyor.